राधा....
यमुना तीरी आली राधा
तिचा काय रे कसुर
बोलावतो पुन्हा तिला
तुझ्या बासुरीचा सूर
कसे सांगावे सावळ्या
मन कसे अडकते
राधा तुझ्याच अंतरी
सांग कशी सामावते
प्रेम म्हणू तरी कसे
जे ना कधी गोंजारिले
सावळ्याची झाली राधा
तरी श्वास अंतरिले
एक खिडकी स्वतःची
एक खिडकी स्वतःची मनाच्या काळोखात कवडसा देणारी निराशेचे च्या समुद्रात आशेची नाव तरणारी माझ्या अधुऱ्या स्वप्नाची एक खिडकी स्वतःची हळूच डोकावते मन पाहते डोळे भरून इच्छांची रंगीत फुले माझ्या विचारांवर डुले स्वर्ग सुखाला साजेशी एक खिडकी स्वतःची... धुंद होऊनि मिटावे डोळे झोकून द्यावे मना धावत सुटावे ध्येया विना कधी तरी पाहावे जग आपल्या नजरेतुनी मनाजोगे दाखवणारी एक खिडकी स्वतःची... सुखाची मंद झुळूक ओढून नेते दूर वर काय त्या पलीकडे जाणून घ्यावे सत्वर कल्पनेच्या बाहेर ते अस्तित्व आले समोरी तुटली स्वप्ने काचेची एक खिडकी स्वतःची... - प्रिती नारायण सागवेकर
Comments
Post a Comment