Priti Narayan Rashmi Sagavekar

यमुना तीरी आली राधा  तिचा काय रे कसुर  बोलावतो पुन्हा तिला  तुझ्या बासुरीचा सूर  कसे सांगावे सावळ्या  मन कसे अडकते  राधा तुझ्याच अंतरी  सांग कशी सामावते  प्रेम म्हणू तरी कसे  जे ना कधी गोंजारिले  सावळ्याची झाली राधा  तरी श्वास अंतरिले 

 तुज्या असण्याचे असले  भास जरी मज पाशी  चांदण्यात प्रीतीच्या जपते  तुज्या आठवणींच्या राशी  सांग तुझा सहवास कसा  लाभावा या जीवाला  आस दाटते डोळ्यात  काहूर माजे मनाशी  जपेन मी सारे कायम  तुज्याच साठी सख्या रे राधा पाहते कृष्णाची  वाट पाहेन  मी तशी    शब्दांचा खेळ हा  मांडला कविते साठी  भावना तरीही माझ्या  राहिल्या माझ्याच पाशी 

मन   अस्थीर   अस्थीर दू : ख   वाहते   भरून कशी   भरू   मी   ओजंळ सु : ख   धावते   सांडुन   मन   उदास   उदास काय   करू   रे   तयाचे थांग   पत्ता   ना   कशाचा समजवावे   तरी   कसे मनी   काहुर   माजतो शोधी   दिशा   दाहि दाह   उठतो   का   उरी शांती   मिळेना   कोठेही Priti Narayan Rashmi Sagavekar 

विचार केला तर  बरंच काही असते  नाहीतर फक्त  सूत रेशम सजते  भावाच्या हाथावर  शोभून  दिसते  एका अल्हड नात्याची  साक्षीदार बनते  जगावेगळं प्रेम जपते  कधी रडवून हसवते  कधी हसवून रडवते  प्रेमाने बांधून ठेवते  राखी म्हणजे अजून  काही नाही तस  पण भावाबहिणीच्या  प्रेमळ नात्याची जाणीव असते  - Priti Narayan Rashmi Sagavekar

आठवानीं तुझीया रात्र ती जागवली तेव्हा स्वप्न ते पहाटेचे  तुला ही का पडले होते माझ्या मनीचा ठाव जाहला परका जणु माझ्याच साठी तुझ्याही मनी आसवांचे टाहो कधी का फूटले होते डोळ्यात माझ्या स्वप्नांचे मिनार मी तोडले तेव्हा जाणीवां तुझ्या ही मनीच्या संपल्या, मी पाहिले होते… -  प्रिती नारायण रश्मी सागवेकर 

  दाटुनी   येती   नयन आठव   येता   तूझी का   रे   अबोला   असा धरलास   माझ्याशी नाही   क्षणाची   ही ज्ञात   असूनी   मनाशी परतूनी   गेले   पाणी भेटुनी   किनाऱ्याशी दिलेस   तेव्हा   तू सुख   मनाला   ह्या तेवढीच   साठव ठेवेन   मी   मनाशी निष्कारण   माझे   हे मन   अस्वस्थ   होते निर्भिस्त   तूझा   तू वाटा   नव्या   शोधीशी PRNS